November 2004

1 november

Afgelopen zondag rond een uur of elf kwamen Romke, Marijke en Spirit ons halen.Bestemming: Bakkeveen. Naar het bos wel te verstaan. We waren redelijk vroeg dus het was niet al te druk in het bos, nog niet althans. We besloten een iets langere route te nemen dan vorige keer. De dames wilden niet een heel lange route dus werd het de rode route van circa 3 km. Onder weg kregen we een aantal leuke reacties van een aantal mensen. Ook de bekende zoals: “Is het een Husky? Het lijkt wel een vosje”. De origineelste vond ik wel: “Is het een Indian-dog”. De mensen die dit vroegen waren zeer geïnteresseerd in beide rassen en namen alle informatie die wij vertelden over de witte Herder en ons eigen Saarloosje als een spons op.

Na zeker een minuut of tien met die mensen te hebben gebabbeld hebben we onze weg vervolgd. We hebben nog een aantal foto’s geschoten van de honden, dit leverde prachtige plaatjes op. Het bos is bijzonder mooi in deze tijd van het jaar, ook de heidevelden zijn prachtig om te zien. Later in het bos zou iets minder leuks gebeuren. We zagen mensen op ons af komen met een Bullmastiff en dit vertrouwde we niet, dus de honden kort bij ons. Op het smalle pad wou Spirit toch even snuffelen aan de Bullmastiff. De honden konden net bij elkaar. De Bullmastiff was er niet van gediend en hapte zonder waarschuwing naar Spirit, dit had met twee schaafwonden als gevolg. Marijke kon Spirit net op tijd wegtrekken zodat het bij een schampwond bleef. Wij zijn blij dat Mika aan de andere kant liep. Voor Mika had zo’n aanvaring hoogwaarschijnlijk grotere gevolgen gehad. De mensen liepen zonder boe of bah te zeggen door met een glimlach op hun gezicht alsof ze hun hond beloonden voor zijn gedrag.

Gelukkig waren we al weer aan het einde van de route en zijn we even van de schrik gaan bekomen in ‘eetcafé de Dwaler’ aan de rand van het bos. Daar hebben we wat gedronken en gegeten. Daarna zijn we met zijn allen naar ons huis gegaan. Toen we ons wat later verveelden besloten we een film te gaan huren. Tessa, Marijke, Spirit en Mika zijn toen naar de videotheek toe gewandeld en hebben daar een komische film, 50 first dates, uitgezocht. Edo, een andere vriend van ons, kwam ook langs om film te kijken. De film was een succes, de tranen van het lachen rolden over onze wangen.  Na de film ging onze visite weer naar huis en was het voor ons ook wel tijd om naar bed te gaan. Voor ik op bed ging ben ik eerst nog gaan wandelen met Mika.

Maandagmorgen hoefde ik er niet vroeg uit, want ik was vrij. Tessa moest wel naar school dus ging zij er af toen Mika haar riep, want ze had er niet veel later toch afgemoeten. Tessa moest stage lopen vandaag op een basisschool in Surhuisterveen. Nadat Tessa was vertrokken riep Mika mij van bed. Samen hebben we de dag doorgebracht als vele andere eigenlijk  Die avond zou spannender worden, want het was tijd voor Mika’s  eerste les van de A-cursus. Als instructrice hebben we Marijke Saarloos, in onze ogen kunnen we geen betere instructrice vinden. Dit omdat Marijke natuurlijk heel veel over de Saarloos weet.

We waren best zenuwachtig toen we erheen gingen. Hoe zou Mika het doen? Ons groepje bestaat uit een Labrador en een Kooikerhondje, plus nog een aantal maar die hadden afgezegd. Een lekker klein groepje dus. Des te meer aandacht voor onze Mika. Onze zenuwen waren nergens voor nodig, want Mika bracht deze eerste les keurig tot een einde. Hij moest onder andere volgen aan de lange lijn, zitten en afgaan. Na de les hebben we nog wat nagepraat met Marijke Saarloos en Gerard de Moor, de man van Marijke. Marijke vond dat Mika het goed deed en dat hij goed groeide. Daar waren wij dan ook best trots op. Marijke en Gerard hadden zelf een van hun Saarlozen mee, een herplaatser die nog het een en ander moet leren. Ook heb ik  tijdens de les nog wat foto’s genomen. De tijd vloog om zodat het alweer tijd was om naar huis te gaan, want ik moest er de volgende morgen weer vroeg af. Moe, maar voldaan gingen we allemaal op bed.

Dinsdagmorgen was Mika tegelijk wakker als mijn wekker. Weer tijd om naar het werk te gaan betekende dat voor mij. Tessa moest ook vandaag stage lopen. Mika zou vandaag naar  Marijke toe, Marijke Haverkamp wel te verstaan. Om 7 uur was Marijke bij ons en bracht Tessa naar de bus en nam Mika mee naar huis. Ik hoefde vandaag maar een halve dag te werken dus heb ik Mika om 1 uur weer opgehaald. Mika had zich prima gedragen bij Marijke.Thuis hebben we nog gewandeld en toen was het alweer tijd Tessa van de bus te halen. Mika was erg blij Tessa weer te zien. Thuis gekomen hebben we shoarma gegeten. Straks voetbal kijken, want er komt weer Champions- Leaque op. Tessa houdt niet van voetbal kijken dus afwachten wat zij gaat doen vanavond. Maar dat is iets voor een volgend verhaal.Rest mij jullie te groeten namens mezelf, Tessa en Mika.

7 november

Zo wat vliegt de tijd. Het is alweer een geruime tijd geleden sinds Mika’s laatste verslag.De dagen na het laatste verslag zijn eigenlijks rustig verlopen zonder bijzondere noemenswaardigheden. De hoogtepunten waren dat Mika een ochtend op Marijke mocht passen en dat Oma Hulshoff een ochtend hier is geweest om op Mika te passen.Niks bijzonders dus, daarom spoelen we de band direct maar door naar zondag 7 november.

Die zondag zijn we samen met Angela en  Kayly, het hondje van Angela, naar het bos geweest. Rond half twaalf hebben we Angela en Kayly opgehaald. Mika mocht bij mij voorin zodat Angela en haar vriend achterin konden met Kayly. Angela haar vriend, die overigens ook Freddy heet, kreeg die middag visite en kon niet mee naar het bos. Mika zat al bij mij voorin zodoende hadden Angela en Kayly achterin alle ruimte. Ongeveer 20 minuten later kwamen we aan in Bakkeveen. Nadat we de auto hadden geparkeerd moest Mika eerst even wat kwijt en liet een cadeautje naast de auto achter. Dit moest ik eerst opruimen voor we aan de wandeling konden beginnen. Bij de zandvlakte aangekomen in het bos hebben we eerst de honden lekker laten vliegen en draven. Toen de honden enigszins waren uitgeraasd hebben we een gedeelte van de blauwe en een gedeelte van de rode route gelopen. Dit leidde ons door mooie bosgebieden en uitgestrekte heide velden. De wandeling nam ongeveer een uurtje in beslag, iets korter als we anders doen met Romke, Marijke en Spirit erbij. Kayly is een kruising tussen een Maltezer en een Shi tzu, een klein hondje dus. Dus was een langere wandeling niet echt nodig. Na de wandeling hebben we in eetcafé de Dwaler wat gegeten en gedronken.

Daarna hebben we Angela en Kayly thuis gebracht en hebben wij onze reis voortgezet met als bestemming SCS, een plaatselijke voetbal vereniging in Drachten. Die moesten thuis tegen Fochteloo. De wedstrijd werd door SCS gewonnen met maar liefst 4-0. Na afloop heb ik daar een pilsje gedronken in de kantine. Die avond die daar op volgde zou voor Mika een rare avond worden. Tessa was vergeten om koksbroeken voor mij uit te wassen en zelf denk ik daar nooit aan. Tja en ik kon ook niet zonder koksbroek aan het werk. Dus moest toch de wasmachine nog even aan. Mika zou dit waarschijnlijk niet pikken en gaan weigeren te gaan slapen. Dus hebben we de mand naar boven gebracht en bij ons op de slaapkamer gezet. Mika mocht deze ene keer bij ons boven slapen. Mika vond dat een goed idee en ging lekker in zijn mandje liggen slapen. ’s Nachts moest Tessa er nog even af om de koksbroeken in de droger te doen.

Dat zou uiteindelijk voor niks geweest zijn want toen ik de volgende dag van bed kwam borrelde het nogal in mijn maagje en dat duidde op niet veel goeds. Ik besloot mijn werk af te bellen en heb de rest van die dag veel tijd op het toilet doorgebracht. Ik had een buikgriep opgelopen. Tessa kon dus de auto mee hebben naar haar stage. ’s Avonds kwam Marijke eten, pannenkoeken stonden op het menu. Ook al wist ik dat het beter was ze niet te eten deed ik het toch,  ze roken zo lekker. En ik had zo’n zin in eten. De prijs die ik daarvoor betaalde was dat ik die avond weer veel tijd op het toilet doorbracht. Mika moest ook naar school die avond, naar juf Marijke Saarloos toe. Marijke Haverkamp ging samen met Tessa en Spirit mee met Mika naar school. Deze keer waren er wat meer leerlingen bij Mika in de klas. Mika was vanavond niet echt bij de les, zijn maatje Spirit zorgde voor teveel afleiding. Dus helaas voor Spirit moest hij even in de auto wachten tot Mika uit school kwam. Mika deed vanaf toen beter zijn best. Mika moest onder andere aandachtig Tessa volgen dwars door alle andere hondjes heen. Ook moest hij komen op commando op 5 meter afstand. Binnen hebben ze nog het tandjes laten zien geoefend. Toen de school uit was waren Mika en Spirit erg blij elkaar weer te zien. Het was inmiddels al aardig laat, hoog tijd dus weer naar huis te gaan. Mika was aardig moe van alle inspanningen en ging zonder moeite akkoord om naar bed te gaan. 

Dinsdagmorgen toen Mika weer was uitgerust, meldde hij zich vlak voor Tessa eraf moest om naar haar stage te gaan. Het baasje was nog steeds niet heel erg fit en zijn maag was nog steeds van streek. De rest van de dag verliep vrij snel zonder dat er bijzondere dingen gebeurden, behalve dat Marijke kwam om Mika te halen om mee te gaan naar de dierenfotograaf die in de Jumper was vandaag. Daar is Mika op de foto gekomen. Een keer alleen en een keer samen met Spirit. Mika bleef keurig voor de fotograaf zitten. Dat verbaasde me toen Marijke mij dit vertelde, Mika moet normaal niks van vreemde mannen hebben. Laat staan dat ie bleef zitten voor een vreemde fotograaf. Knap gedaan hoor Mika. Over drie weken zijn de foto’s klaar. Ben erg benieuwd naar het resultaat. ’s Avonds heb ik bami voor Tessa gemaakt, want na een dag stage lopen had zij wel zin in wat eten. Ik ook wel, maar heb me toch maar niet aan de bami gewaagd. Ik heb het gehouden bij wat vla. Ook lekker.’s Avonds hebben we samen nog wat tv gekeken en daarmee was ook deze dag weer aan zijn einde gekomen. Tijd om weer naar bed te gaan. Ook Mika vond dit een goed idee en gaf zich lekker neer in zijn bench. Mika sliep de hele nacht lekker door.

Woensdag morgen toen Tessa haar wekker ging melde Mika zich ook weer. Tessa voerde samen met Mika de bekende ochtend rituelen uit en vertrok naar haar stage. Het baasje voelde zich vandaag gelukkig al een stuk beter als gister en maandag. Mika herinnerde het baasje er ook aan dat hij hoog nodig zijn website bij moest werken want er was immers genoeg gebeurt deze week om een verhaal over te schrijven. Nou bij deze dan.

Mika’s baasje is inmiddels al weer helemaal beter en was van plan weer een nieuw verhaal te plaatsen maar dat scheen er maar niet van te komen. Er zijn al weer wat dagen verstreken sinds het hierboven geschreven verhaal. 18 dagen om precies te zijn. In die 18 dagen is er van alles gebeurd. Eigenlijk zou ik de gebeurtenissen direct moeten opschrijven per dag.Beter mijn huiswerk doen dus. Helaas is het te lang geleden om de precieze  details hier te vermelden, dus hou ik het maar bij de dingen die het verst op het geheugen liggen. We zijn onder andere een aantal keer wezen wandelen in het bos van Bakkeveen. In het bos kwamen een vennetje tegen waar Mika en Spirit lekker hebben gezwommen. Mika had nog nooit gezwommen en vond het dan ook nog wat vreemd en verder dan een paar meter ging hij het water dan ook niet in. Ook zijn Ramon en Jolanda bijna een hele dag op visite geweest om samen lekker eten te koken. Daarvoor zijn we eerst voor allerlei lekkernijen naar de markt in Groningen geweest.Het leek ons niet verstandig om Mika mee te nemen naar de drukke markt. Dus heeft Mika bij Oma Kooistra de middag door gebracht. Na het winkelen hebben we Mika weer opgehaald en hebben we heerlijk gegeten. Op het Menu stonden garnalen cocktails voor de dames en Chinese reuze garnalen voor de heren, varkens fricandeau, boontjes, gebakken aardappeltjes en een ananas  bavarois na. Mika ging tijdens het eten netjes in de mand liggen. Het was de eerste keer dat Ramon en Jolanda hier waren sinds we Mika hebben dus moest Mika nog wel even aan ze wennen en liet zich af en toe zijn gemopper nog even horen als een van de twee even de kamer verliet of binnen trede.

Mika is inmiddels ook alweer vier keer naar school geweest, honden school wel te verstaan.Marijke Saarloos, zijn juf, is erg tevreden over Mika. Eind december of begin januari hebben we het examen van Mika’s A-cursus.Verder is Mika nog een aantal nachten vervelend geweest en scheen hij vergeten te zijn dat hij zijn behoeftes niet in de bench mag doen, om er vervolgens lekker door te heen te banjeren.Ze zeggen wel eens dat een hond zijn eigen slaapplaats niet bevuild, nou ons Mika wel hoor.Het gevolg is dan dat de bench en Mika er helemaal onderzitten. Zijn record is drie kleedjes bevuild op 1 nacht maar dat kwam omdat Mika zich niet zo lekker voelde en zijn buikje wat in de war was.

Het is inmiddels alweer een heel verhaal geworden en ik wil het voor deze keer hierbij laten. Wat Mika nog meer gaat beleven wil ik bewaren voor een volgend verhaal.

Rest mij jullie nog te groeten namens Tessa en mezelf en jullie een poot te geven van Mika.