JANUARI  2005

1 t/m 15 januari

2005, een nieuw jaar dus ook nieuwe verhalen.

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat we een verhaal geschreven hebben, een beetje te lang misschien. Door tijdsgebrek is dit er bij ingeschoten. We hopen dit in 2005 regelmatiger bij te houden en van alle belevenissen van Mika een verhaaltje te schrijven, want Mika beleeft immers genoeg om pagina’s vol te tikken.

Oud en nieuw zijn we goed door gekomen, omdat we al eens geoefend hadden met een vuurwerk-cdrom en wat plaatselijke jeugd, die we gevraagd hadden om vlak bij ons achterhuis met rotjes te knallen. Hierdoor was Mika redelijk gewend aan het geknal. In het begin keek hij er wel even van op, maar hij scheen er weinig aandacht aan te schenken. Ook om twaalf uur toen het kabaal los barstte gaf Mika er weinig om, gelukkig maar. Verhalen over mensen die de honden kalmeringsmiddelen moeten geven bleven ons bespaart. Ook de visite die hier aanwezig was vond hij niet erg. Zelfs collega Dimitri, die hier bleef slapen, accepteerde hij volledig. Dit is wel eens anders geweest, zoals te lezen is in eerdere verhalen.

Het nieuwe jaar begon voor Mika met een aantal wandelingen in het bos van Bakkeveen. Zondag 2 januari hebben we de eerste wandeling gelopen. Samen met Romke, Marijke en Spirit hebben we een gemiddelde route gelopen. We hebben hier een aantal prachtige plaatjes geschoten. Onder andere hebben we Mika’s zwempartij vastgelegd. Nou ja zwempartij, noem het maar pootje baaien, want echt zwemmen vindt hij toch nog wel wat eng. Tot zijn rug erin was het verste tot nu toe. Misschien als het weer wat warmer wordt dat hij er helemaal in gaat. De dag erna viel Mika alweer met zijn neus in de boter, want Opa en Oma Kooistra wilden gaan wandelen. Dus zijn we samen met hun en Rosanna, ons tantezeggertje, weer naar Bakkeveen geweest. Deze maandag was het lekker rustig in het bos en kon Mika het grootste deel van de wandeling lekker los lopen. Hier maakte hij optimaal gebruik van en vloog lekker rond door het bos en over de heide.Ook samen rennen met Opa Kooistra is erg leuk. Uiteraard hebben we ook hiervan weer de nodige foto’s gemaakt. Al met al een geslaagde wandeling. 

Het bos van Bakkeveen wordt inmiddels voor ons en Mika zeer bekend terrein want in het weekend van 8/9 januari gingen alweer naar het bos. En ja, weer met Romke, Marijke en Spirit. Mika kan niet genoeg krijgen van dit bos. Wij overigens ook niet, want de maandag die hier op volgde zijn we samen met Oma Hulshoff, Goldie en Sonja weer naar hetzelfde bos geweest. Ook de honden van Oma Hulshoff hebben er optimaal van genoten. Goldie was na zo’n 5 minuten uitgeput, maar wou graag met Sonja en Mika mee draven. Dit kan ze helaas niet meer, Goldie is dan ook een oud beestje en kwam moe maar voldaan lekker bij ons liggen.

Die vrijdag later die week was het alweer raak, weer naar het bos met Tessa, Marijke en Spirit. Ook hiervan zijn de nodige foto’s genomen. Deze zullen elders op deze site wel een plaatsje vinden. Inmiddels heeft tessa geleerd om deze website te beheren en heeft de site een metamorfose laten ondergaan. Ik hoop dat jullie de site nu een stuk overzichtelijker vinden.  Tips en complimenten mogen uiteraard gemeld worden in het gastenboek. Tot slot wil ik nog even melden dat we morgen (16 Januari) met Mika naar het natuurgebied ‘het Leesten’ gaan in Apeldoorn. Dit werd geregeld door de N.V.T.W. (Nederlandse Vereniging voor Tsjechische Wolfhonden).

Tessa, Freddie en een poot van Mika.