April 2005

Sinds de wandeling in Appelscha hebben niks meer over Mika geschreven dus hoog tijd voor een nieuw dagboek verhaal.

De wandeling was een groot succes en het vervolg ervan zal er zeker komen, waar een wanneer is nog niet bekend maar zal rond Mika’s verjaardag plaats vinden in het midden van het land. We zouden het erg leuk vinden om alle broertjes en het zusje van Mika hierbij aanwezig te laten zijn. Zodra we daar meer over weten wordt dat zo spoedig mogelijk gemeld op deze site.

Goed dan over tot de orde van de dag. Mika heeft in de afgelopen tijd genoeg meegemaakt om een mooi verhaal van te maken. Zoals jullie weten doet Mika al weer een tijdje aan ringtraining. In het begin vond hij dit maar helemaal niks, die enge kerel aan zijn lijf te voelen en die rondjes naast het vrouwtje lopen vond ie maar vreemd. Doch langzaam maar zeker begon Mika er aan te wennen en laat zich nu zonder al te veel problemen betasten. Dit uiteraard wel naar Saarloos maatstaven. Het is nu ook niet zo dat hij er om staat te springen.

Door de ringtraining hopen we dat Mika een stabiele hond word. Helemaal voor de lol doen we het nu ook weer niet, dus hadden we om te oefenen ingeschreven voor een clubmatch in Hardenberg. 16 april zou deze plaats vinden. We hebben voor deze clubmatch gekozen omdat hij niet al te groot is, dan kunnen wij en Mika er rustig aan wennen. De show zou om 10 uur beginnen en de dierenarts keuring vanaf 8 uur. We besloten vroeg te vertekken zodat we alle tijd hadden en ons niet hoefden te haasten. Rond halfzeven ’s ochtends vertrokken we uit Drachten om vlak voor 8 uur in Hardenberg aan te komen. Na de auto vlak voor de ingang te hebben geparkeerd zijn we naar binnen gegaan. Ik zelf door de hoofdingang want ik moest nog een kaartje kopen. Tessa ging via de exposanten ingang omdat zij al een kaartje had en door de dierenarts keuring met Mika moest. Die stelde niet veel voor en Mika mocht zonder probleem door naar de showhal. Ik was inmiddels al binnen en had een mooi plaatsje dicht bij de ring uitgekozen. Omdat er geen stoelen aanwezig waren hadden we die zelf mee gebracht.Ook om de nodige hapjes en drankjes was gedacht. Ook voor Mika uiteraard. Daar we ruim op tijd waren konden we op ons gemak de hal verkennen en alvast een rondje door de ring lopen met Mika. Om 10 uur precies begonnen de keuringen. Opa en Oma Hulshoff waren inmiddels ook komen kijken.

Er waren nog een aantal rassen voor ons en tegen elf uur was Mika aan de beurt. Er deden 3 Saarloozen mee. Alle drie kwamen ze uit in een andere klasse. Mika kwam uit in de jeugd klasse. Mika deed het heel goed in de ring, alleen toen hij zijn gangwerk moest tonen kreeg hij blijkbaar last van zijn darmen of anaalklieren en ging met zijn kont over de vloer “sleetje rijden” hierdoor kon de keurmeester niet goed het gangwerk beoordelen. Desondanks kreeg Mika een ZG (zeer goed).De andere twee Saarloozen kregen een U (uitmuntend) en het andere reutje werd BOB(best of breed) en mocht voor de Saarloozen in de ere-ring. Voor ons zat het er dus helaas al weer op.De beide andere Saarloozen waren ouder als Mika ( 2 jaar en 6 jaar) en hadden dus meer ervaring. Mika is nog maar 10 maand dus is het niet zo gek dat ze van Mika wonnen. Als laatste waren Mika’s witte vriendjes aan de beurt om te keuren, daar waren ere wat meer van.Tijdens het wachten op de ere-ring hebben we gezellig bij de witte herder vrienden gezeten.Toen alle witte herders geweest waren mochten Mika’s keurverslag op halen. En wat voor verslag, niks dan lof voor Mika. Ik wil jullie het verslag niet onthouden, hier komt ie dan:

10 maand bosbruine reu , prima type, goede conditie vacht, voldoende brede schedel, goed licht oog, goede stop en voorsnuit, passend pigment, goed aangezet en gedragen oor, voldoende hals, goede rug, maar licht hellend kruis, goede staart, voldoende borstdiepte, staat typisch in stand, goed ovaal bot, goede voeten, laat nog niet helemaal zijn gangwerk zien : zeer goed.

Al met al een mooie dag. We zijn zeer tevreden met dit resultaat. Aan het eind van dag ging “onze kampioen”weer met ons mee naar huis. We zijn dan ook zeer trots op Mika’s ZG. 14 mei doen we mee aan een grote pinkstershow in de rijnhallen in Arnhem, de toekomst zal uitwijzen hoe dat gaat. Wat shows betreft wou ik het hier wel bij laten.

Jullie wisten ook dat Mika een tijd geleden zijn bench heeft vernield. We hebben besloten dat er geen nieuwe bench kwam, maar in plaats daarvan hebben we een kennel gebouwd in het hok. We hebben zeg maar het hok in tweeën gedeeld en de helft afgesloten ,met kennel panelen. Dit is bijzonder goed gelukt en Mika heeft nu een prachtig plekje in het hok gekregen. Hij zit hier overigens alleen in als Mika echt niet mee kan ergens naar toe en als Opa Kooistra hem komt halen als we beide naar ons werk of school zijn.

Als je dit allemaal leest lijkt het net zo te zijn of Mika een voorbeeldige hond aan het worden is. Maar juist op e momenten dat je dat denkt of zegt grijpt hij zijn kans om flink ondeugend te zijn. Achter de katten aanjagen doet hij nog steeds en als hij de kans krijgt is het een echte snaaier. Alles wat eetbaar is moet dan ook achter slot en grendel, alleen is dit niet altijd het geval. Zo kwamen we er achter dat Mika net als de baas zelf gek op lasagne is. We hadden een overheerlijke lasagne gegeten gemaakt door de baas zelf. Om even te laten afkoelen voor we hem in de koelkast deden hadden we de lasagne eventjes op het aanrecht gezet. Mika zag zijn kans schoon toen we even niet opletten. Mika liet zich de lasagne goed smaken. Gelukkig is Mika geen sloper zoals een Saarloos kan zijn, de schade beperkt zich tot nu toe tot een bench, een riem, een koksjas en een kokschort. Dit kan erger gezien kennissen van ons hun hele slaapkamer gesloopt zagen door hun Saarloos.

Mika is de laatste tijd ook dwars met zijn brokken, hij lijkt kieskeuriger te worden. Pens en vers vlees eet hij veel liever. Dit feest gaat niet altijd door en als hij zijn neus ophaalt voor zijn brokken heeft ie pech en krijgt ie niks. ’s Avonds heeft hij dan wel genoeg honger en eet hij met veel plezier toch zijn brokken, een scheutje melk doet overigens ook wonderen. Dan wil ie ze plots wel. Dit begint al weer een aardig stuk leesvoer te worden dus ik wou het hier maar bij laten. Rest mij jullie te groeten namens Mika, Tessa en Freddie.

Ps: mochten er ontwikkelingen zijn rond Mika’s verjaardag’s wandeling dan laten we dat wel weten via deze site. Bedankt voor het lezen van dit dagboek verhaal en tot de volgende keer, vergeten jullie het gastenboek niet??